یادگاری که در این گنبد ِ دوّار بماند

به نام آنکه جان را؛ فکرت آموخت

یادگاری که در این گنبد ِ دوّار بماند

به نام آنکه جان را؛ فکرت آموخت

بزن زنگ ِ آرزوها رو

دوشنبه, ۱۵ شهریور ۱۳۹۵، ۱۲:۲۹ ق.ظ


برسد به دست ِ پروردگار  ِ آرزوها.

وقتی که در طول زمان به تدریج به تک‌تک ِ آرزوهام رسیدم، اگر کسی پرسید چه طور؟ براش داستان تعریف می‌کنم. از روزهایی که بعد از یکی دو شیفت حتی سه شیفت ِ کاری هیچ‌کس توی خونه منتظرم نبود، غذام آماده نبود، خسته و کوفته توی مترو می‌خوابیدم و پاها رو بالا می‌گرفتم که خون به مغزم برسه. از موقع‌های حساسی براش می‌گم که به جای گله و شکایت چشم‌ها رو می‌بستم و یکی‌یکی ِ آرزوها رو با تمام جزئیات تصور می‌کردم، از اون مطب با دیوارهای کاهگلی و بوی ِ زندگی ِ داخلش که پیر و جوون رو سرزنده می‌کنه  تا کافه رستوران ِ سنتی ِ چسبیده به مطب که بیمارا می‌تونن با ارائه‌ی فیش 20% تخفیف بگیرن. از زمان‌هایی می‌گم که با خودم می‌گفتم آدمی که از دریا نجات پیدا کرد هیچ وقت ِ هیچ وقت دوباره خودش رو غرق نمی‌کنه، چون یاد گرفته چه طور خودش رو نجات بده. باید نجات بده.


موافقین ۹ مخالفین ۰ ۹۵/۰۶/۱۵
Zahra

نظرات  (۱۸)

۱۶ مهر ۹۵ ، ۱۵:۱۵ ام اسی خوشبخت
ان شالله در طول زندگی به همه ارزوهاتون برسید, بانوی با انگیزه :)
پاسخ:
سلام.
بسیـار متشکرم. انگیزه رو مثل جارو به دم م می کشم این ور اون ور! :))

دوست پرتلاش و امیدوار و یکمی خل وضع خودم((:

عاشقتممممممممممممممممممممممم

پاسخ:
بعله بعله خودم هستممممممممم :))))

خودت عشقیییییییی. آرزو می کنم همیشه موفق و شاد ببینمت نخودچی جانم. :*
اقا اقا من تصمیم گرفتم جوراب لنگه به لنگه بپوشم
خیلی خوووبهه
:دی
برم تو تصمیم دونی بنویسم((((:
پاسخ:
حمایتت می کنـم. بعد عکسش رو بذار مستفیذ شیم. :))
واقعا خیلی پست خوبی بود ^_^

پاسخ:
نوش جـان. ^ ^
دمتون گرم که به آرزوهاتون دارید میرسید
اون موقع ها که با مترو تهران-کرج سروکار داشتم همیشه دیدن واگن بانوان برام جالب بود! همه چی توش آزاد بود :)
قبلا پوشیدن جوراب لنگ به لنگ ضایع بود ولی الان با اومدن این جورابا ورق برگشته :))
پاسخ:
مرسـی. امیدوارم شما هم در این راه قرار بگیرید و به بهترین نحو بهشون برسید.
واقعا دیدن واگن خانوم ها چه جذابیتی برای آقایون داره؟ :D مثل بازار بزرگ تهران می مونه!

این جورابا هنوز نیومده، ما خودمون تولیدشون می کنیم. :))
عاشقتم زهرا... که همش امید و انگیزه ای :)
پاسخ:
تو خودت سرآمدی!
نوشته‌هاتو دوس دارم
سبک خاص خودتو داری
شاید دیر به دیر بیام ولی همیشه میخونم و لذت میبرم
و چقد خوشحالم هر دفه میام نوشته‌ی جدید می‌بینم
پاسخ:
متشکرم، لطف دارین. و خیلی خوشحالم که با دقت می خونید.
سبک ِ بی سبکی. :))

:)
:-*
جورابای لنگه به لنگه
من مطمعنم یه جفت دیگه همین شکلی توی خونه داری ;) مگه نه؟!
پاسخ:
سلااام. دل به دل راه داره انگار، با خودم گفته بودم کاش سامورایی واسه این پست نظر بذاره!

انرژی خاصی دارن.
اره. اینا کثیف شدن اونا رو می پوشم. بعضی وقت ها هم یه لنگه از این یه لنگه از یکی دیگه. بازی هیجان انگیزی میشه :)).
وقتی به آرزوهات رسیدی سلام منم به خدا برسون
پاسخ:

خب خودت همین العان بهش برسون، اون که از من به تو نزدیک تره. یعنی از من ُ تو به من ُ تو نزدیک تره.
چه حجم زیادی از سختی
و فکر کردم پاهای بالا در مترو شوخی است
اما کمی بیشتر که به عکس نگاه کردم دیدم همچین شوخی هم نیست
پاسخ:
شوخی شوخی جدی میشه دیگه :))
آخرش که خوش باشه سختی ها به ثانیه ای محو می شن می رن هوا و این قانون عادلانه شاید هم ناعادلانه ی طبیعته.
زی زی :*
پاسخ:
سبد سبد ستـــآره. :*
:‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌    )
پاسخ:
^ J ^
😁☝👍👍
پاسخ:
سلااام. مرسیییی. :))
چقدر عالی نوشتید
امیدوارم همه ی همه ی همه ی آرزوهاتون تحقق پیدا کنن...
پاسخ:
بسیار متشکرمـم.
ما محکومیم به پیروزی!
دینگ دینگ...
پاسخ:
بپــر بالا سوار ِ قطار ِ آرزو ها شیم!
خیلی خوبه که موقع سختی ها میتونی خودتو سرپا نگه داری:*
پاسخ:
یکم نیاز داشتم خودم رو تحویل بگیرم. در این موقعیت ها عجیب جواب می ده. :D
چه پست امید دهنده ی روحیه بخشی بود^ـ^ آمین برای تموم ارزوهات:)


عاشق رنگ جورابات شدم:)))
پاسخ:
آمین بَک به تمام آرزو های خودت. :)) ^ ^

پست کنم؟ :))

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">